Zieke mensen kunnen niet wachten

Van typemachine naar showroom

Simone vertelt hoe het allemaal begon: “We begonnen boven het kantoor van het kraanverhuurbedrijf van medeoprichtster Corien de Groot in Voorschoten. Daar was een kleine kantoorruimte, waar ik met een typemachine en een plan over zorghulpmiddelen zat. Corien had de overtuiging dat we, als het goed zou gaan, naar beneden konden verhuizen, want klanten moesten een trap op om bij ons te komen. En stel je voor: mensen die al slecht ter been waren, die moesten dat allemaal doen. Dat ging natuurlijk niet.”

“Vanaf het begin zeiden we tegen elkaar: we hebben een naam nodig”, vertelt Simone lachend. Ik deed alsof ik de telefoon opnam en zei: goedemorgen, u spreekt met Vegro. Die naam kwam simpelweg van onze achternamen: ‘Ve’ van van Veen en ‘Gro’ van de Groot. Zo eenvoudig is het ontstaan, maar het voelde meteen goed en krachtig.”

Het bleek al snel een succes en er kwam ruimte om uit te breiden. De garage onder het kantoor werd omgebouwd tot een kleine showroom en daar was eindelijk een plek waar mensen langs konden komen. “We waren bereikbaar, dat was het belangrijkste,” vertelt Simone. Samen met Corien werkte ze dag en nacht om ervoor te zorgen dat niemand hoefde te wachten. De telefoon lag naast het bed en ze stonden altijd klaar om in de auto te stappen. Vanuit Simone's ervaring in de zorg wisten ze hoe belangrijk het was dat hulpmiddelen beschikbaar waren en snel geleverd konden worden. Zo ontstond de drijfveer die Vegro tot op de dag van vandaag kenmerkt: “Zieke mensen kunnen niet wachten.”

De samenwerking tussen Simone en Corien was vanaf het begin de motor van Vegro. Waar Simone zich richtte op het contact met klanten en de zorgkant, zorgde Corien voor structuur en een ondernemende blik. Samen legden zij de basis voor wat later zou uitgroeien tot een landelijke organisatie.

De groei: van boekhouder tot directeur

René Kamerbeek kwam in 1998 bij Vegro binnen als boekhouder. “Na acht jaar accountancy had ik er genoeg van,” zegt hij. “Daar kijk je alleen maar terug. Ik wilde vooruit. Bij Vegro voelde ik meteen: hier bouwen we samen aan iets.”

Binnen twee jaar zat hij naast Simone en Corien als vennoot. “Dat ging eigenlijk vanzelf. We hadden een klik en werkten intensief samen. Voor je het weet, ben je directeur.”

René herinnert zich de hectiek van de eerste tien jaar. “In die jaren ging het snel. We leverden hulpmiddelen voor steeds meer thuiszorgorganisaties. Voor medewerkers vroeg het veel inzet: telkens kwam er 10 of 20 procent bij. Maar het was ook een ongelooflijk avontuur. Samen met Simone en Corien vormden we een hecht team dat overal doorheen ging.”

Hij glimlacht bij een anekdote: een presentatie bij de Raad van Bestuur in Rotterdam. “We hadden een beamer meegenomen, maar die ging stuk. Het lampje sprong op rood in plaats van groen. Terwijl Corien improviseerde om tijd te winnen, zat ik zwetend te prutsen met de kabels. Uiteindelijk zei de Raad van Bestuur: “Maakt niet uit, zet je laptop maar in het midden, dan schuiven we allemaal aan.” Zo zaten we met z’n allen om dat kleine scherm, terwijl ik met de pijltjestoets de slides doorschoof. Achteraf konden we er hard om lachen, vooral toen Corien ook nog per ongeluk de verkeerde handtas meenam, die van de voorzitter zelf.”

De nieuwe generatie: Margriet en Else

Margriet Verburg en Else Reitsma begonnen ooit allebei als jonge medewerkers. Margriet in 2004 als zaterdagkracht in de winkel in Voorburg, Else in 2012 in Katwijk bij het team Relatiebeheer. Inmiddels vormen ze samen de directie. “Het is tegenwoordig uitzonderlijk om zo lang bij één werkgever te werken,” lacht Margriet, “maar Vegro is een plek waar je blijft. Omdat je weet waar je het voor doet en omdat je altijd kansen krijgt om jezelf te ontwikkelen.”

Else herinnert zich het moment dat René hen definitief vroeg in de directie te stappen. “Ik was met zwangerschapsverlof. We spraken af in een koffietentje. Zes dagen later kreeg ik een kindje, maar ik wist meteen: dit ga ik doen. Het voelde als een enorme eer.”

De overdracht van René was bewust en warm. “Hij wilde dat het bedrijf in vertrouwde handen bleef,” vertelt Margriet. “Dat gaf zekerheid. We hebben het bedrijf van binnenuit leren kennen en dat helpt om de cultuur met zowel ondernemerschap als zorg te behouden.”

De kern en de toekomst

De kern van Vegro is en blijft service en persoonlijk advies. Chauffeurs die niet alleen een hulpmiddel brengen, maar een verschil maken in iemands leven. “Ga een dag mee,” zegt Else, “en je ziet het zelf. Van jonge moeders die bedverhogers nodig hebben tot families die afscheid nemen van een geliefde. Je voegt altijd waarde toe.” Simone knikt: “Ik noemde ze vroeger ziekenbezorgers. In wit gekleed, net als verplegers. Want je kunt niet zomaar iedereen sturen. Het moet iemand zijn die echt wil helpen.”

Ondertussen blijft Vegro vernieuwen. Design-rollators, slimme hulpmiddelen en de Vegro Academie waar medewerkers leren en groeien. “Deskundigheid is cruciaal,” zegt Simone. ‘Mensen moeten weten waar ze over praten. Dat geeft vertrouwen.”

De toekomst brengt uitdagingen, zeker met een continu veranderende samenleving. Toch ziet Margriet vooral kansen: “De vraag naar hulpmiddelen zal alleen maar toenemen. Onze taak is om de menselijke maat te behouden. Zolang we trouw blijven aan ons motto ‘zieke mensen kunnen niet wachten’, heb ik alle vertrouwen dat Vegro nog vele jaren van betekenis zal zijn.”

Samen zorgen

Veertig jaar Vegro: het is een verhaal van pionieren, groeien, overdragen en doorgaan. Simone, René, Margriet en Else vertellen dit verhaal vandaag en dragen daarmee ook de erfenis van Corien mee. Wat zij alle vier benadrukken, is dat het vooral gaat om ‘samen’. Else zegt daarover: “We kunnen het niet zonder alle medewerkers. Wij vormen maar een klein deel van Vegro. We doen het samen. Het kan niet zonder iedereen die bij Vegro werkt. Het is allemaal even belangrijk.” Daarmee laten zij zien dat ondernemen en zorgen hand in hand kunnen gaan en dat de kracht van Vegro altijd ligt in de mensen die samen zorgen; nu en in de toekomst.

Een herinnering aan Corien de Groot

In alle verhalen klinkt ook de stem van medeoprichtster Corien door. Zij stond samen met Simone aan de wieg van Vegro en heeft jarenlang met hart en ziel gebouwd aan het bedrijf. Haar energie, humor en overtuiging dat zorg altijd menselijk en dichtbij moet zijn, hebben een blijvende stempel gedrukt op de organisatie. Hoewel Corien niet meer onder ons is, leeft haar gedachtegoed voort in de cultuur en waarden van Vegro. Voor velen blijft zij een dierbare herinnering en een belangrijke bron van inspiratie.